MenuHotel Cremers text, no JavaScript Log in   Deze pagina in het Nederlands Diese Seite auf DeutschThis page in EnglishCette page en FrançaisEsta página em Portuguêspara cima volte

1929 - Catharina e Jean Cremers-Eck entre clientes de sua casa de hóspedes Muntstraat 7

Pensão Muntstraat 7

Catharina e Jean Cremers-Eck vieram para Valkenburg entre o nascimento de sua filha Gerda (∗ 10 de setembro de 1912 em Heerlen) e o filho Joop (∗ 7 de junho de 1915 em Valkenburg, durante a Primeira Guerra Mundial). Jean tornou-se professora no MULO para meninos e também ajudou refugiados belgas. Um milhão de belgas vieram para a Holanda durante a Primeira Guerra Mundial e muitos deles para Valkenburg. Uma pandemia de gripe espanhola eclodiu no final da guerra como resultado das muitas pessoas enfraquecidas em movimento por toda a Europa.




Jean Cremers decorado por o rei belga


1927/28 – Pension Cremers

No Muntstraat Valkenburg Catharina Cremers-Eck começou uma pensão, em colaboração com alguns vizinhos, onde os convidados passaram a noite. Em sua casa, número 7, ficava a sala de jantar, a recepção e a residência particular da família Cremers. Essa foi a origem do Hotel Cremers, que no entanto foi construído mais tarde, em outro lugar (Wilhelminalaan, veja abaixo).
Christine Schunck escreve sobre essa imagem:
«Gerda e Joop tinham uma câmara escura atrás do terraço da casa de hóspedes na caverna de calcário abaixo da ruína do castelo (A entrada pode ser vista nesta foto de 1927/28).»

Não é de admirar que Jean Cremers também tenha sido vítima da gripe espanhola. Não é mais possível descobrir se a decoração real estava relacionada à sua doença.


   518

Cremers Jetty sobre Hotel Cremers por ocasião do 80º aniversário de sua irmã Gerda

Antes de aprender mais sobre a curta mas poderosa história do Hotel Cremers, teremos uma visão mais pessoal das memórias de Jetty van Zutphen-Cremers, que cresceu no hotel. Ela os escreveu muitos anos depois, parcialmente vista com os olhos da garotinha que ainda era na época, em parte com os da historiadora de arte que se tornaria mais tarde.

10 de setembro de 1992, 80º aniversário de Gerda Schunck-Cremers

«Muito mais anos de boa saúde com Pierre”
já te desejei. A festa acaba agora e gostaria de prestar atenção ao relacionamento que existia e ainda existe entre nós dois.
Quando nasci em Valkenburg, Muntstraat 7 em 4 de junho de 1923, tinhas mais de 10 anos de idade. Era alta temporada. Provavelmente tinhas o trabalho de cuidar de mim. E depois você continuavas a fazer isso.
Quando eu era uma garotinha, achava ótimo ter uma irmã tão grande que tocasse acordeão, piano e violino tão bem. Era ainda mais uma festa, quando Piet Bos veio com o saxofone. Acho que ainda sei exatamente onde o piano estava de pé. Na varanda. Visto de fora, no canto esquerdo. Isso esta certo?
Você, como minha irmã mais velha, não só se importava comigo. Você teve que ajudar no hotel cedo. Você fez uma contribuição para que, em 29 de maio, um novo hotel pudesse ser construído. Wielders de Sittard foi o arquiteto. Ele aplicou princípios do movimento Stijl. Você se lembra das cadeiras e mesas no corredor? Os contrastes de cores e áreas de cores na sala de conversação? Agora o hotel está completamente destruído. Parece horrível.
Os trinta anos. Quando os tempos estão ruins, isso afeta logo também o setor da hotelaria. Você e Wielke no escritório ajudaram a manter as coisas funcionando. (Jopie poderia estudar, e eu era muito pouco.)

O pivô, a força motriz por trás de tudo era mamãe.
Ela levantou-se primeiro e foi para a cama por último. Ela poderia cozinhar como a melhora. Nenhum cozinheiro jamais a superou. Mas acima de tudo, ela era uma boa mãe. Você sabe que eu ainda chamo “mãe!” quando algo ruim acontece comigo?
Cara Gerda, muitos caras acharam que eras adorável. Havia muitos candidatos – dez para cada dedo – que queriam sequestrar-te. Pascal Randou quase conseguiu.
Pierre Schunck conseguiu completamente. Ele fugiu contigo. Sim, então nós experimentamos quando saíste. Eu achei muito ruim. No entanto, permanecias ainda morando em Valkenburg. E ainda tinhas tempo para nós.
Pierre Schunck ainda é seu companheiro diário. Há 56 anos. Pierre e tu, vós tivestes uma vida fértil. Não só em termos de qualidade e número de filhos. Sua vida também deu frutos para outras pessoas.
Também ficaste ao meu lado em palavras e ações.
Gerda, significaste muito para mim!
Posso agradecer por tudo?
Sua irmã Jetty»

10 de setembro de 1992, 80º aniversário de Gerda Schunck-Cremers


Hotel Cremers antes de 1936

321 - ca. 1930 - hotel Cremers
Imagens Hotel Cremers

 
  Catharina & Jean Cremers-Eck 1933
Imagens da família Cremers-Eck

 

Hotel Cremers foi construído no final dos anos vinte do século XX, no estilo da Escola de Amesterdã (ou mais detalhado em inglês: Amsterdam School) e foi inaugurado Pentecostes em 1930.
De acordo com Jetty Cremers, que cresceu lá e estudou história da arte, o prédio tem o estilo de De Stijl.
Em comparação com o nível no momento, foi muito confortável.
Arquiteto foi Jos Wielders,
∗ 03/09/1883, † 04/30/1949.
Muitas de suas obras são descritas como expressionistas. Ele também projetou a famosa torre de água perto de Schimmert.
Seus clientes foram Jean Cremers (1878-1947) e Catharina Cremers-Eck (1882-1950). A Catharina financiou-a principalmente com os lucros de sua casa de hóspedes em Muntstraat 7, veja acima. Ela também tinha a gerência diária no hotel, já que Jean Cremers já estava incapacitado naquele momento pelas conseqüências da gripe espanhola. No entanto, ele teve que assinar todos os documentos financeiros porque até 1957 as mulheres casadas eram limitadas em sua capacidade contratual.


Durante e depois da Segunda Guerra Mundial

Enquanto isso, Catharina sabia que ficaria sem um sucessor no hotel. Ela esperava que sua filha Gerda assumisse a gerência um dia. De acordo com a declaração dela, ela teria gostado de fazer isso. Ela ajudou a construir o hotel e, assim, aprendeu tudo que um hoteleiro deve conhecer e poder. Mas ela havia se casado em 3 de outubro de 1936. Seu marido, Pierre Schunck, deveria estar envolvido. Mas ele não tinha ambições reais nessa direção, porque ele simplesmente não era o tipo de homem para isso.
Durante a ocupação, os alemães confiscaram vários hotéis em Valkenburg para seus funcionários na região. Este também foi o caso do Hotel Cremers.
O casal Cremers-Eck sabia agora que o tempo deles no hotel havia acabado. Eles se mudaram para a Grote Straat (hoje Grotestraat Centrum) e viviam acima de uma loja, em frente à então prefeitura, hoje museu regional www.museumlandvanvalkenburg.nl. Como os soldados alemães costumavam entrar e sair dali, a avó não permitia que os netos ficassem junto à janela com um copo de limonada laranja nas mãos. Era um apartamento bom e grande. Eles ainda moravam lá depois da guerra, até que a casa em Plenkertstraat 92a (número antiga da casa) estava terminada.
Esta casa foi construída na propriedade da lavanderia P.Schunck, Plenkertstraat 92. O arquiteto era o mesmo Frits Peutz, que também tinha projetado o Palácio de vidro em Heerlen antes. Tinha que se tornar a residência do casal Cremers-Eck e suas filhas solteiras. Peter Schunck, que ordenou sua construção, era o sogro de Gerda Cremers, então o pai de Pierre Schunck, que era o diretor da lavanderia.

Nós ainda não sabemos qual construção contratual é a raiz disso. De acordo com o certificado de propriedade abaixo, em 20 de abril de 1953, a Sra. F.J.H.M.Dohmen-Schunck, de Heerlen, era a proprietária. Que é aquele? A filha de Peter Maria Leonie Christina Schunck, apelidada Christine, tinha iniciais completamente diferentes, mas nenhuma outra Sra. Dohmen-Schunck é conhecido na família de Peter Schunck. No entanto, deve ter a ver com essa família, que também é testemunhada pelo fato de que as pedras foram entregues pela pedreira Kunrader Steengroeve en Kalkbranderij P.Schunck.
Uma hipótese: quando os alemães desapareceram de Valkenburg em setembro de 1944, o hotel também estava livre novamente. Como Catharina estava velha demais para continuar a exploração do hotel, essa era a oportunidade ideal para vendê-lo. Comprador era a família de seu genro (o marido de sua filha Gerda) na pessoa de Peter Schunck e sua filha Christine. O contra-serviço talvez fosse uma anuidade vitalícia com moradia gratuita? Como mencionado, esta é até agora uma hipótese, que além disso não explica a questão das iniciais erradas. Espera-se que pesquisas futuras tragam mais clareza. Por os novos proprietários, o hotel foi arrendado para a família Cobbenhagen, que o operou de 1945 a 1954, veja abaixo.

Marriage Jetty Cremers - Jan van Zutphen
Bodas Jetty Cremers - Jan van Zutphen

Jean Cremers died on May 2, 1947, before the move to Plenkertstraat 92a, at the age of 68, after a long and increasing disability as a result of the Spanish flu. Catharina Cremers-Eck and her daughter Wielke Cremers lived on the Plenkert from 1947 to 1949. Jetty had already moved out in August 1948 on the occasion of her marriage.
Catharina and Wielke moved to Bogaardlaan 7 in Valkenburg at the end of 1949, when Pierre and Gerda Schunck-Cremers came back from Bonaire and had to live somewhere. Both mother and daughter died in 1950.


Novos operadores

685 - Hotel Cremers ⇒ Hotel Austen
Hotel Cremers
⇒ Hotel Austen

In an article in the last edition of 2016 of the quarterly magazine KIJK op Valkenburg, published in Valkenburg, about Hotel Vue des Montagnes – now Hotel Vue – in Houthem, we can read that the Cobbenhagen family operated this hotel from 1945 to 1954.
After the notarial deed of April 20, 1953, the hotel had already been sold at that time by Christine Schunck, a sister-in-law of Gerda Schunck-Cremers. We do not know when and how it passed into her possession. The Cobbenhagen family apparently operated the hotel as tenants. Then it was bought by the family Austen. They continued to operate it until the early nineties of the last century. Afterwards the hotel gets the name Parkzicht.

In 2014, the already abandoned hotel is closed by the mayor because of a weed plantation found in the cellar. After the end of the forced closure (6 months) a new owner started the reconstruction and renovation of the building. It will be one of the jewels of Valkenburg again!

539 - Folder Hotel Cremers 1
540 - Folder Hotel Cremers 2
541 - Folder Hotel Cremers 3


Fontes e feed-back

The content of the above text is primarily the compilation of a correspondence between a son-in-law and some children of Gerda and Pierre Schunck-Cremers, completed with own research. This is shown below, sorted according to the questions of the above-mentioned son-in-law and the answers to it. It is only interesting for those who want to read the exact formulations, because the essential is already written above.
These are no sensitive data, it is just about people who are no longer alive. So no one still lives at the indicated addresses. Therefore, this page is generally accessible. The participating siblings received a number instead of their names, since they are still alive.
It starts with an e-mail from September 8, 2012, with some questions about Hotel Cremers and its owners, the couple Catharina Eck, 1882–1950 and Jean Cremers, 1878–1947, to their descendants. On that there has been some feedback in the course of the years.


Hun kleinkind 1 schrijft op 11 sep. 2012:

Ik weet nog heel goed dat opa, oma en tante Wielke in de Grote Straat woonden, boven de zaak van de fam. Smeets, meen ik. Dat was een mooie grote verdieping; ze hebben daar ook nog na de oorlog gewoond, totdat het huis in de Plenkert klaar was. Dat huis is gebouwd voor opa, oma en hun 2 dochters, Wielke en Jetty, op initiatief van pa. Hoe dat met de kosten zat weet ik niet. Jetty is vanuit dat huis getrouwd in 1948; maar ze woonde toen al niet meer echt thuis.
Ze is ziek geworden en is niet lang na oma overleden in 1950.
Oma en tante Wielke zijn vanuit het Kunradersteenhuis in de Plenkert verhuisd naar de Bogaardlaan omdat onze familie terug kwam uit Bonaire en ergens gehuisvest moest worden. De wasserij was inmiddels verkocht aan Hennekens.


Kunderstein, Raarberg, Meerssen

De huizen in Meerssen zijn door opa Schunck gebouwd voor zijn twee oudste dochters: Jos en Lou, inderdaad met steen uit zijn eigen groeve in Kunrade. Tante Jos (moeder van Otto) heeft er niet lang gewoond maar de fam. Janssen zoals jullie weten wel.
Voor de fam. Cremers heeft er nog iemand anders gewoond, maar dat weet Jean misschien nog wel.

22-10-2016. Een ander familielid schreef in dit verband:

Beste familie,

In het laatste nummer van het Valkenburgse kwartaalblad ‘Kijk op Valkenburg’ staat een uitgebreid artikel gepubliceerd over Hotel Vue des Montagnes – tegenwoordig Hotel Vue – in Houthem.
Bij het lezen van dit stuk kwam ik een korte passage tegen waarin gesproken wordt over hotel Cremers, het hotel van jullie grootmoeder (zie laatste tekstblok meegezonden bijlage). Hierin staat vermeld dat de fam. Cobbenhagen dit hotel exploiteerde van 1945 (?) tot 1954. Daarna gaat de exploitatie over naar de familie Austen, die deze voortzetten tot begin de jaren negentig in de vorige eeuw. Vervolgens krijgt het hotel de naam ‘Parkzicht’.
Pieter Austen, advocaat te Valkenburg …, liet me weten dat zijn ouders het hotel kochten van Peter Schunck (datum tansportakte moet ik nog opvragen). Pieter heeft na de beëindiging van de hotelexploitatie nog enige tijd kantoor gehouden in een deel van het hotelgebouw.

Wat ik weet is dat hotel Cremers door jullie grootmoeder is gebouwd in de dertiger jaren. In die dagen een zéér emancipatoire daad! Het gebouw had de kenmerken van de Amsterdamse school en was voor die tijd zeer comfortabel.
Twee jaar geleden werd het niet meer in gebruik zijnde hotel door de burgemeester gesloten wegens een in de kelder aangetroffen wietplantage. Nadat de gedwongen sluiting (6 maanden) was opgeheven, is een nieuwe eigenaar begonnen aan de restauratie en renovatie van het gebouw. Het wordt weer een van de pareltjes in Valkenburg!

M.b.t. het hotel heb ik een aantal vragen, waarop jullie mogelijk een antwoord kunnen geven.
(Klik op een vraag en je komt bij het antwoord terecht. Als je daar ook weer op de vraag klikt, kom je hier terug. Voor de kleurencode over de auteurs van de antwoorden, zie iets verder beneden.)


Januari 1929 - vakantie familie Cremers in Cannes
  1. Met welke middelen werd de bouw gefinancierd?
  2. Tot wanneer heeft jullie grootmoeder het hotel voor eigen rekening en risico geëxploiteerd?
  3. Hoe verliep de exploitatie tijdens de bezetting (1940-1944) en na de bevrijding van Valkenburg?
  4. Wat was de positie (eigenaar/huurder/exploitant?) van de familie Cobbenhagen-Wetzels in de periode 1945-1954?
  5. Jullie grootouders verhuisden in 1947 naar de Plenkertstraat en gingen wonen in een huis dat door Peutz, architect van het Glaspaleis (en vaste architect van Peter Schunck?), ontworpen was.
    Waar verbleven jullie grootouders tussen 45 en 47 toen de familie Cobbenhagen zijn intrek had genomen in hotel Cremers?
  6. Aan wie en wanneer verkochten de grootouders Cremers het hotel? (aan Peter Schunck?)
  7. Werd met de verkoopopbrengst het pand in Plenkertstraat gefinancierd?

Ik hoop dat bij jullie enige kennis aanwezig is waarmee antwoord gegeven kan worden op bovenstaande vragen.

Groeten,


De antwoorden op deze vragen zijn vooral afkomstig van de onderstaande personen, in volgorde van leeftijd. Ze zijn niet alleen door de kleur van de tekst van elkaar te onderscheiden, maar ook door met de muis over de tekst te bewegen, wanneer je een groot beeldschrem hebt.
kleinkind
kleinkind 3
kleinkind 5
Hier en daar is deze volgorde ook nuttig in de tekst, omdat de informatie van kleinkind 5 die van de anderen voor een deel corrigeert.

[…]
Opa Cremers was leraar/onderwijzer aan de ULO/MULO in Valkenburg. Hij was actief in het verenigingsleven in Valkenburg. Zo was hij betrokken bij het openluchttheater en Rotspark, VVV etc. Hij was op het einde erg ziekelijk en is eerder opgehouden met werken. […] Hij heeft nooit in de Plenkertstraat gewoond. […]

Beste …,
Gisteren heb ik al gewezen op mijn artikel in Het Land van Herle, jaargang 65 (2015), nr.3, p.98-126, waarin 4 pagina’s gaan over hotel Cremers en de eerste eigenaars. Het nr. is nog voor 5 euro te bestellen bij de redactie van het tijdschrift. Nu je 7 vragen, voor zover mogelijk, want in het archief van Pierre Schunck en Gerda Schunck-Cremers zitten geen financiële stukken.

  1. Met welke middelen werd de bouw gefinancierd?
    143
    Pension Muntstraat 7
    Volgens mij is het hotel op de gebruikelijke manier gefinancierd, door eigen vermogen van echtpaar Cremers-Eck en vreemd vermogen van de bank (verhouding 70-30?).
    De architect van het hotel was Jos Wielders, ∗03-09-1883, †30-04-1949 Sittard. Het hotel werd geopend in 1930 met pinksteren. Opdrachtgever waren Jean Cremers (1878-1947) en Catharina Cremers-Eck (1882-1950). Catharina heeft het vooral gefinancierd met geld, dat ze gespaard had uit de opbrengsten van haar pension Muntstraat 7 Valkenburg. Waarschijnlijk ook met een banklening, maar welke bank is onbekend.
    319 - ca. 1930 - Folder hotel Cremers
    320 - ca. 1930 - Folder hotel Cremers

    Het hotel had 50 kamers met warm en koud stromend water, een mooie lounge en eetzaal en een groot terras en droeg kenmerken van de Stijlgroep. Meer gegevens en foto’s zie mijn artikel in Het Land van Herle.
  2. Tot wanneer heeft jullie grootmoeder het hotel voor eigen rekening en risico geëxploiteerd?
    Mij staat bij dat het hotel reeds in 1943 werd verkocht aan Opa Schunck c.q. Tante Chris.

    Na de verkoop van het hotel (ik heb altijd begrepen, dat Tante Chris Dohmen het hotel heeft gekocht, maar zou ook in opdracht van opa Schunck gebeurd kunnen zijn) zijn Opa en Oma Cremers in het centrum van Valkenburg gaan wonen op een 1e etage (ik dacht in de Grote Straat, …) boven een winkel (drogisterij??)
    Tante Wielke, die ook ziekelijk was (nieren) heeft vanaf die tijd altijd bij haar ouders gewoond (dacht ook al in het hotel) zij was apothekersassistente in de apotheek Starmans, Grote Straat. Zij is met Oma in 1947/1948 mee verhuisd naar het kunderstenen huis in de Plenkert (toen nr 92a).

    Het echtpaar Cremers-Eck exploiteerde het hotel vanaf 1930. In de praktijk alleen Catharina Cremers-Eck, omdat Jean Cremers toen al invalide was door de gevolgen van de Spaanse griep. Hij moest echter wel alle financiële stukken ondertekenen, omdat tot 1957 getrouwde vrouwen wilsonbekwaam waren en dus geen financiële stukken mochten ondertekenen.
  3. Hoe verliep de exploitatie tijdens de bezetting (1940-1944) en na de bevrijding van Valkenburg?
    Oma en Opa woonden reeds tijdens de Duitse bezetting in de Grote Straat, want ik herinner mij nog goed, dat wij in de Grote Straat bij Opa en Oma op bezoek waren, terwijl buiten voor het Gemeentehuis Duitse militairen uit een dienstauto stapten en het gemeentehuis binnen gingen. Van Oma mochten wij in die tijd niet voor het raam staan met een glas oranje ranja in de handen.
    Tijdens WO II hebben de Duitsers het hotel in beslag genomen. Jaartal en reden onbekend. Echtpaar Cremers is toen gaan wonen op een bovenwoning Grotestraat 30, Valkenburg, waar Jean Cremers op 2-5-1947 gestorven is.
    De Duitsers hebben tijdens de bezetting een aantal, zo niet alle hotels in Valkenburg gevorderd voor hun personeel in de regio. Zie hiervoor bij Cammaert Het Verborgen Front, hoofdstuk 7 het onderstaande over het einde van de verzetsstrijders J.H. Coenen uit Simpelveld en W.J. Francotte uit Vaals:
    „… Omstreeks half tien brachten vier militairen Coenen en Francotte naar een hotel in Valkenburg. De in het hotel ingekwartierde soldaten, die opgewonden en nerveus waren, onderwierpen hen aan een kort verhoor dat met schelden en dreigementen gepaard ging. Een dronken S.S.-officier wilde hen executeren, maar de militairen konden het onderling niet eens worden. Daarop brachten de vier bewakers Coenen en Francotte omstreeks tien uur naar een ander hotel, waar achttien militairen waren ingekwartierd. Die besloten over het lot van de twee te stemmen.
    Een meerderheid was voor de doodstraf. Tegen half elf brachten zes militairen de twee K.P.-ers naar het hotel van de Ortskommandant…“

    De plek op de Cauberg, waar de verzetsstrijders Sjeng Coenen
    en Joep Francotte door de Duitsers zijn gefusilleerd. Ze zijn er een tijdlang ook begraven geweest.
    Hier werd later het Provinciaal Verzetsmonument Valkenburg gebouwd.
    Bron: Beeldbank NIMH

  4. Wat was de positie (eigenaar/huurder/exploitant?) van de familie Cobbenhagen-Wetzels in de periode 1945-1954?
    Het jaartal van aankoop/verkoop hotel Cremers door ofwel Peter Schunck ofwel Chris Dohmen-Schunck in de periode 1944-1947 is onbekend aan mij, maar misschien is iets te vinden in het archief van C.Dohmen-Schunck (die overigens erg veel heeft weggegooid, toen ze de zaak in Heerlen verkocht (’al dè ouwe kroam’, zei ze toen ik ernaar vroeg).
    Het zou zelfs kunnen zijn, dat zowel Peter als Chris achtereenvolgens even eigenaar geweest zijn en dat Cobbenhagen alleen huurder is geweest. Totaal mistige periode vanwege de oorlog en zijn gevolgen.
  5. 350
    Familie Cremers
    Pasen 1949
    Jullie grootouders verhuisden in 1947 naar de Plenkertstraat en gingen wonen in een huis dat door Peutz, architect van het Glaspaleis (en vaste architect van Peter Schunck?), ontworpen was.
    Waar verbleven jullie grootouders tussen 45 en 47 toen de familie Cobbenhagen zijn intrek had genomen in hotel Cremers?

    Opa en Oma Cremers hebben na het verlaten van Hotel Cremers gewoond boven een winkel in de Grote Straat, recht tegenover het oude Gemeentehuis. Ik weet niet of in die winkel een drogist zaken deed, maar ik meen mij te herinneren, dat er (ook?) souvenirs en schildersbenodigdheden werden verkocht.

    Ik weet niet meer, wanneer Oma en Tante Wielke naar de Bogaardlaan zijn verhuisd. Ik dacht dat zij vanuit de Plenkertstraat naar de Bogaardlaan zijn verhuisd, toen wij in 1949 (of1950?) terugkeerden uit Bonaire.

    Het huis in de Plenkert (92a) is gebouwd voor Opa en Oma Cremers (en Wielke Cremers) in opdracht van mijn vader (?). In 1947 is nog iemand bij de bouw van het huis van de steiger gevallen en dood gebleven.
    Toen wij in 1948 naar Bonaire vertrokken, woonden Oma Cremers en Tante Wielke in de Plenkert 92a.
    Na het overlijden van zowel Oma Cremers als Tante Wielke, die ook nog in de Bogaardlaan hebben gewoond, werd het huis ons home, omdat de wasserij en het pand Plenkert 92 (oud nr!) ondertussen door Opa Schunck aan G.Hennekens was verkocht, waarbij een nieuwe grens kwam tussen pand 92 en 92a. Het kunderstenen huis nr. 92a was toen eigendom van onze vader PJA Schunck. Hoe het pand indertijd is gefinancierd weet ik niet.

    Architect was Frits Peutz, die voor P.J. Schunck gebouwd heeft, zoals het Glaspaleis, maar niet in dienst was van P.J.Schunck. Peutz had zijn eigen architectenbureau, maar hij bouwde wel graag kerken en huizen met de mergelstenen van het mergelbedrijf van Schunck.
    Jean Cremers is nooit verhuisd naar Plenkertstraat 92a, omdat hij tijdens de bouw van de villa stierf (zie antwoord vraag 3). Alleen zijn weduwe Catharina Cremers-Eck en 2 dochters Wielke en Jetty Cremers hebben gewoond in de mergelstenen villa van 1947 tot 1949. Jetty vertrok al in augustus 1948 vanwege haar huwelijk.
  6. Aan wie en wanneer verkochten de grootouders Cremers het hotel? (aan Peter Schunck?)
    Jean jr. (zo moet hij in dit verband worden genoemd) dacht hierover al na op 24-08-2012: „Bijzonderheden over de verkoop van hotel Cremers zijn mij onbekend. Daarvoor zul je bij kleinkind 1, kleinkind 2 of kleinkind 3 moeten zijn. De veronderstelling dat grootvader Schunck te hulp is geschoten bij de voorfinanciering van de bouw van het huis aan de Plenkertstraat is plausibel.“
    Catharina en Wielke hebben vanaf het najaar 1949 tot hun overlijden in 1950 nog even gewoond in de Bogaardlaan 7, Valkenburg, omdat het gezin Schunck-Cremers vanaf het najaar 1949 de villa huurde van P.J. Schunck tot 1960. De villa was eigendom van P.J. Schunck tot zijn overlijden in 1960; daarna eigendom van P.J.A. Schunck.
  7. Werd met de verkoopopbrengst het pand in Plenkertstraat gefinancierd?
    De grond en bouwmateriaal (mergel) en de villa waren dus in 1947 eigendom van P.J. Schunck en niet van de weduwe C. Cremers-Eck.
    443
    Kunderstein, Raarberg, Meerssen

    Ongeveer in dezelfde tijd werd het huis Kunderstein aan de Raarberg in Meerssen gebouwd. Ook dit in opdracht van P.J. Schunck. Het gaat hier om twee huizen onder een kap, oorspronkelijk bedoeld voor twee van zijn dochters met hun gezin. De oudste, Josephine, werd zwaar ziek en trok weer bij haar ouders in. In haar plaats betrok de zoon Joop van het echtpaar Cremers-Eck met zijn gezin het linker deel van dit huis, rechts woonde familie Janssen-Schunck. Werd met de verkoopopbrengst van het hotel wellicht ook dit huis gefinancierd? Is dit ook door Peutz ontworpen?