![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Mensen | Gebeurtenissen/ Achtergronden | Verzetsgroepen | Steden & Dorpen | Concentratiekampen | Valkenburg 1940-1945 | Lessen uit het verzet |
![]() JezuïetenkloosterOriginal size 2464 × 3472 pxwaren naar hun Vaterland vertrokken. De overste en nog een paar
paters waren gaan onderduiken bij de Rector van het klooster
St.Pieter, Rector Eck, een heeroom van mijn vrouw.
Deze belde mij op met het verzoek om eens dringend bij hem te
komen. Ik dacht niet anders dan dat nu de zusters van St Pieter
aan de beurt waren om naar Duitsland geëvacueerd te worden, zij
waren immers ook van duitse oorsprong.
Echter op de rectorskamer zaten de duitse paters. Zij hadden één
grote zorg. En wel de heilige vaten en de kostbare misgewaden
waaraan zij een sacrale waarde hechtten, dat die niet in handen
zouden vallen van de heidense SSers. Hun verdrijving uit het
klooster was al een paar dagen oud, en verschillende families
uit Valkenburg (met name Caselli en Wijsbek-Caselli) hadden al
schilderijen en andere bereikbare dingen in bewaring genomen.
Zij hadden dit makkelijk kunnen doen omdat enige dagen het
klooster verlaten was geweest. Doch nu was een aannemer met
arbeiders bezig om de komst der aanstaande "Reichsschule" voor
te bereiden. De paters vroegen mij als voorzitter der K.A.
of ik iemand wist die het zou aandurven om hun kostbaar bezit
aan kelken, monstransen, misgewaden en reliquien weg te
halen. Een en ander was in een kluis, onder de sacristie van
hun kerk. Ik zou dan eens uitzien wat er te doen viel
en kreeg de sleutels van klooster sacristie en kluis mee.
Het blote toeval werkte weer in de hand. Een uitvoerder
van het werk in het klooster belde op of wij niet de vuile was
die de jesuiten hadden achtergelaten konden ophalen reinigen en
weer terugbezorgen. Dat was de grote kans om midden op de dag
het "kelkenkarwei" te gaan opknappen.
De bestellers waren met de wagens op stap, doch het paard en de
paardenkar waren thuis. Met de buurman Kaspar Donners ging
ikzelf erop af. Met een stel wasmanden mee.
Na de manden zowat gevuld te hebben, ging ik ook eens in de sacristie
zien, of aldaar ook niet "vuile misgewaden" waren. De monstransen
kelken en misgewaden verdeelden wij over de wasmanden onder het
vuile wasgoed, de arbeiders van daar hielpen ons om de zware
manden in de kar te hijsen, en Kaspar en ik kwamen heelhuids
thuis. Heeroom Eck kon de paters geruststellen dat alles
naar wens verlopen was. Maar wij zaten opgezadeld met een
grote waarde aan vijandelijk vermogen. Doch daarbij bleef
het niet.
De Reichsjugendführer Rosenberg was uit
Litouen afkomstig. Het nieuwe bestuur (van de Reichsschule)wilde hem een bibliotheek
schenken uit Litouwen afkomstig en zoiets was in de Jesuiten-biblio-
theek. Maar men kon zich niet terecht vinden omdat de kaarten-
bak door elkaar lag. Dus werd de pater bibliothekaris uit
duitsland terug gehaald en diende deze boekenreeks samen te
stellen. Welnu de pater verzocht mij om de wasch ook voor de
Reichsschule te blijven verzorgen. Hij zou wel kans zien om
als de chauffeur kwam, enige boeken onder de was te stoppen.
Verder sleepte hij kleinere exemplaren zelf eruit onder zijn lange
priesterkleding verborgen. En alzo kwam elke week, zolang die
pater daar werkte, een kostbaar boek naar ons toe.
Op onze slaapkamer in de klerenkast hingen kostbare handgebor-
duurde misgewaden, achter de kleren stonden verborgen de kelken.
En in de archiefruimte achter het kantoor stonden de oude boeken.
Al spoedig werd mij hardhandig duidelijk gemaakt dat deze opberg-
methode levensgevaarlijk was. Album : Resistance zoom 24.350649350649%
![]() |