MenuAfscheidstoespraak van Theo „Harry“ Goossen bij de uitvaartplechtigheid van „Paul“, blz. 2 text, no JavaScript Log in  Deze pagina in het NederlandsDiese Seite auf DeutschThis page in EnglishCette page en FrançaisEsta página em Portuguêspara cima volte

Warning: getimagesize(1993-02-06_Harry2.jpg): failed to open stream: No such file or directory in /var/www/vhosts/hosting100836.af98e.netcup.net/httpdocs/archief/bild.php on line 130
previousvolte Indexnext

Afscheidstoespraak van Theo „Harry“ Goossen bij de uitvaartplechtigheid van „Paul“, blz. 2

De eigen zakelijke bezigheden van „Paul“ worden bij herhaling onderbroken DOOR DE NOOD VAN ANDEREN. Ook die situatie vereist: uitkijken, voorzichtig zijn en onopvallend handelen. ALTIJD met de hoop, het gevaar (wel verborgen, maar altijd aanwezig) te kunnen ontwijken, zo mogelijk te kunnen ontvluchten. In DIE sfeer moet men de meer dan 2 jaren durende georganiseerde verzetsdaden van „Paul“ bezien en beoordelen.
Daarbij zij nog in overweging te nemen: het werkelijke gevaar heeft enkele malen voor zijn deur gestaan.

Zelf zegt hij: „Ik begrijp het niet. Ik kan het niet verklaren. Ik heb heel veel geluk gehad! Maar ik heb heel veel gebeden!“. Hij gaat verder en zegt: „Ik heb dit alles niet ALLEEN gedaan. En zonder de hulp van mijn vrouw was het een en ander totaal misgegaan.“

„Paul“ is ook medewerker van de inlichtingengroep ID18.

  • 6 sept. 1944 laat hij weten dat Sjeng Coenen en Joep Francotte 5 sept. op de Cauberg gefusilleerd zijn en daar nog liggen. Wat nu?? Deze fusillering is voor „Paul“ een blijvend drama gebleken.
  • 15 september deelt hij mede: „De Duitsers hebben de bruggen over de Geul opgeblazen, de wegen afgezet, kanonnen opgesteld en weren zich tegen de oprukkende Amerikanen. Diverse gebouwen zijn zwaar beschadigd en diverse huizen staan in brand. Een groot deel van bevolking heeft zich in de grotten veilig verborgen.“
  • Via berichten van „Paul“ wordt de op 16 september te Heerlen gearriveerde Bep van Kooten geadviseerd, zijn tocht naar Maastricht en Brussel niet via Valkenburg te maken. Levensgevaarlijk.

In de nacht van 16 op 17 september 1944: de Duitsers verlaten Valkenburg. „Paul“ neemt contact met de bevrijders op, zoals via het verzet opgedragen. Hij zal hen op alle mogelijke wijze behulpzaam zijn. Op 20 september verschijnt Bep van Kooten bij zijn verzetscollega „Paul“ en deelt mede, dat de verzetsmensen zich verzamelen in de Koninklijke Stoottroepen en verzoekt „Paul“ daartoe zijn medewerking te verlenen. „Paul“ maakt er trots reclame voor bij de L.O.-leden.

En zo geschiedt.
Aanmeldingen komen binnen, lijsten worden opgesteld, controles uitgevoerd, noodzakelijke inlichtingen verstrekt, geschikte verblijf- en werkruimten gezocht, een garage voor vervoer en onderhoud aanbevolen! Resultaten zijn o.a. Huize Philips en Oranjehof. Het contact met de bevrijders is O.K. en bestaat tot heden!(Een levenslange vriendschap verbond hem met Bob Hillecue uit Chicago, lid van der „Old Hickory“ divisie, die Valkenburg bevrijdde.)

Mevrouw Schunck, kinderen, uw gezin, kleinkinderen, familie. De Verzetsmensen en Stoottroepers hier aanwezig, wensen ook namens hen, die om gemotiveerde redenen niet aanwezig kunnen zijn, hun dankbaarheid tot uiting te brengen, jegens „Paul“ Pierre Schunck:

  • voor zijn daadwerkelijke inzet voor de herwinning van de vrijheid.
  • voor zijn grote betrokkenheid en oprechte zorgzaamheid
  • voor zijn bijzondere kameraadschappelijke houding
  • en dit alles met ZIJN inzet voor God, Koningin en Vaderland!!.

Mevrouw Schunck, kinderen en kleinkinderen, afscheid nemen doet pijn.
… de HEEL VELE goede herinneringen zullen u sterken!!
Verzetscollega’s en stoottroepers, wij nemen afscheid van een goede kameraad.
„Paul“ : rust dan – in verdiende vrede!

Op eervolle wijze nemnen wij afscheid an zingen het Wilhelmus:
1. Wilhelmus van Nassouwe
6. Mijn schildt en mijn betrouwen

„Harry“ Goossen Th.

Harry van Benthum en de L.O. op Wikipedia

Album : Resistência

Pierre Schunck
zoom 100%